مثل هیچ کس زندگی میکنم

مثل پرنده ای که لانه ندارد

سرگردانم

شعرهای سبز مرا خوناگین کرده اند

وطنم را ویران کردند

...

زبان ها چرا همه لال...؟

گویی همه را زولانه کرده اند...

...

عجب است

بیگانه چرت آزادی ما میزند

آزادی

هزاران تن بی خانمان شد

قتل هزاران بی گناه

فقر و ویرانگری را به ارمغان آورد

....

باز هم مثل هر روز

به امید فردای دیگر

صدای آزادی

باز هم فریاد مظلومی که چند کشته می دهد

کودکی را در آتش لانه میسازد

به کدامین گناه

جوابی ندارد

یا محکومش میکنیم

نفرین بر این دروغ ننگ آور

گوشها از فریاد های صلح، حقوق بشر وتروریزم لبریز شد

نوید صلح مردم را خسته کرده

وطنم را ویران نکنید

هم وطنم را دوست دارم

...

رحمی بر من اگر ندارید

وطنم را خون آلوده نکنید

هم وطنم را دوست دارم

...